Loading...

Pomoc / Interfejs gry

Minigry: w nocy i po odpadnięciu

Gdy miasto śpi, można zagrać w jedną z dziesięciu minigier: przycisk „Gry” na dole po lewej na ekranie nocy. Wyeliminowani grają do końca meczu i mogą grać ze sobą.

W skrócie

  • Żywy gracz widzi przycisk „Gry” w nocy na ekranie śpiącego; prowadzący i obserwatorzy nigdy.
  • Wyeliminowany gracz, także duch, gra do końca meczu: w dzień przycisk „Gry” jest na dolnym pasku.
  • W kółko i krzyżyk, Czwórki, Statki, Warcaby, Szachy i Długie nardy wyeliminowani mogą grać nie tylko z komputerem, ale i ze sobą.
  • Żywemu gra zamyka się sama, gdy nastaje ranek albo budzi się jego rola; wyeliminowanemu nie.
  • Rekordy zapisują się tylko w przeglądarce tego urządzenia. Minigra niczego nie przekazuje żywym graczom.

Gdzie jest przycisk i dla kogo. W nocy, gdy śpisz i widzisz ciemny ekran z kartą budzącej się roli, na dole po lewej jest okrągły przycisk z ikoną gry — „Gry”. Gdy odpadniesz, taki sam przycisk pojawia się na dolnym pasku obok pomocy: jest tam w dzień i w nocy, także u ducha. Prowadzący i obserwatorzy gier nie widzą. Dopóki nie otworzysz gier, nocny przycisk podskakuje i pokazuje podpowiedź „Podczas gdy trwa noc, spróbuj mini-gry”. Są jeszcze dwa wejścia. Poza pokojem jest też przycisk „Gry”: w nagłówku (na telefonie — w dolnym pasku) na każdej stronie oprócz samej gry. Daje tylko gry z komputerem. A w pokoju, dopóki mecz się nie zaczął albo już się skończył, gry mają wszyscy gracze i mogą grać ze sobą; gdy mecz się zacznie, partia zostaje odłożona, aż znów oboje będziecie poza grą.

Dziesięć gier. Kliknij przycisk i wybierz grę na liście „Wybierz grę”.

  • Wąż, Tetris i 2048: zdobywasz punkty, obok widać „Wynik” i „Rekord” (więcej — lepiej).
  • Memory: liczą się ruchy, rekord to najmniejsza liczba ruchów w wygranej partii.
  • Kółko i krzyżyk: przeciw komputerowi, do wyboru „Łatwy”, „Średni” albo „Trudny”.
  • Czwórki: też przeciw komputerowi.
  • Statki: przeciw komputerowi. Flota najpierw stoi losowo, ale można ją poprawić: przeciągnij statek w nowe miejsce albo dotknij go, a potem pola, „Obróć” go obraca; „Przetasuj” daje nowe ustawienie, „Do boju” zaczyna strzelanie; po trafieniu strzelasz jeszcze raz. Rekord to najmniej strzałów w wygranej partii.
  • Warcaby: zasady ukraińskie, przeciw komputerowi; grasz białymi. Bicie jest obowiązkowe, a serię bić trzeba dokończyć; damka chodzi i bije z daleka. Kto nie ma ruchu, przegrywa; 15 ruchów każdej strony bez bicia i bez ruchu zwykłym pionem to remis.
  • Szachy: zasady FIDE, przeciw komputerowi; grasz białymi. Dotknij figury, by zobaczyć, dokąd może pójść; pion, który dochodzi do ostatniej linii, pyta, na co się zamienić. Mat wygrywa; pat, powtórzenie i 50 ruchów bez bicia to remis.
  • Długie nardy: z komputerem; twoje piony startują z głowy w prawym górnym rogu. Kości rzucają się same; dotknij piona, by zobaczyć, gdzie może pójść, a potem pola, by wykonać ruch. Bicia nie ma; z głowy schodzi jeden pion na turę, poza pierwszym ruchem z 6-6, 4-4 albo 3-3. Wygrywa ten, kto pierwszy wyprowadzi wszystkie 15, a jeśli przeciwnik nie wyprowadził żadnego — to mars. W pojedynku kośćmi rzuca serwer.

W Kółku i krzyżyku oraz w Czwórkach rekordu nie ma. Steruj strzałkami na klawiaturze albo przyciskami na ekranie; w 2048 na telefonie przeciągaj palcem po planszy, w Wężu — joystickiem. „Wstecz” wraca do listy gier, „Nowa gra” zaczyna od początku, a krzyżyk w rogu zamyka okno. W szachach, warcabach i długich nardach też można wybrać poziom komputera — „Łatwy”, „Średni” albo „Trudny” — także w trakcie partii.

Gra z innym wyeliminowanym. W kółku i krzyżyku, Czwórkach, Statkach, Warcabach, Szachach i Długich nardach wyeliminowany widzi przycisk „Z graczem”. Pokazuje on innych wyeliminowanych z tego meczu, przy każdym — „Wyzwij”. Przeciwnik dostaje powiadomienie z przyciskiem „Przyjmij”, a w oknie gier także „Odrzuć”. Na odpowiedź jest minuta. W Statkach każdy najpierw rozstawia flotę i klika „Gotowe”; strzelanie zaczyna się, gdy oboje są gotowi. W pojedynku szachowym chodzi zegar: 5 minut dla każdego plus 3 sekundy za ruch; komu skończy się czas, ten przegrywa. Kto zaczyna, decyduje losowanie. Okno można zamknąć i wrócić: partia czeka. „Poddaj się” oddaje zwycięstwo przeciwnikowi, a po końcu są „Rewanż” i „Do gier”. Z żywymi graczami tak zagrać nie można: wspólna plansza byłaby sposobem na podpowiadanie. Można też szybciej: najedź kursorem na nick innej osoby spoza gry pod jej wideo, na czacie zmarłych albo na liście uczestników (na telefonie przytrzymaj go) i na jej karcie naciśnij „Wyzwij na grę”.

Szukanie przeciwnika i odłożone partie. Zamiast przeglądać nicki, naciśnij „Szukam przeciwnika” na czacie zmarłych albo na liście przeciwników i wybierz grę. Pozostałe osoby spoza gry zobaczą kartę z „Przyjmij” nad polem czatu i w oknie gier; zagrasz z tym, kto przyjmie pierwszy. Wezwanie trwa dwie minuty i można je anulować. Jeśli mecz skończy się przed partią albo ktoś z was wróci do gry, partia nie przepada, tylko zostaje odłożona na dobę. Gdy znów oboje będziecie poza grą w tym pokoju, każde zobaczy „Kontynuuj” i „Zacznij nową” oraz wybór drugiej strony; partia rusza, gdy wybierzecie to samo. W szachach zegar stoi w tym czasie. Partię można też wstrzymać samemu — przycisk „Pauza” obok „Poddaj się”. Postęp zostanie zapisany, a kontynuować można, gdy oboje naciśniecie „Kontynuuj”. Partia, w której przez pół godziny nikt nie ruszył, też zostaje wstrzymana, a nie przepada.

Kiedy gra się zamyka. U żywego gracza gra żyje tylko na ekranie nocy: świt albo przebudzenie twojej roli — i okno się zamyka. Następnej nocy przycisk pojawi się znowu. U wyeliminowanego gry nie zamykają się do końca meczu, tylko na czas twojego ostatniego słowa. Partia z graczem, którą przerwał koniec meczu albo czyjś powrót do gry, zostaje odłożona: dokończycie ją, gdy znów oboje będziecie poza grą. Rekordy zostają: są zapisane w przeglądarce tego urządzenia.