Słowniczek

Słowa, które spotkasz w grze i w pomocy.

Automatyczny prowadzący: Program na serwerze, który prowadzi grę zamiast człowieka: głosem ogłasza fazy, odmierza czas i liczy głosy. Dzięki temu nikt nie musi siedzieć z boku — wszystkie miejsca przy stole przypadają graczom. Czytaj artykuł
Balagan: Krótka swobodna rozmowa, gdy wszyscy żywi gracze mówią jednocześnie, bez kolejki. W pokoju z automatycznym prowadzącym odbywa się rano, po ostatnim słowie ofiary nocy i przed przemówieniami, od drugiego dnia. Czytaj artykuł
Blokada prostytutki: Gracz, do którego w nocy przyszła prostytutka, następnego dnia nie mówi i nie głosuje: na jego oknie leży ślad pocałunku (w dzień widzi go cały stół), a podczas głosowania — napis „nie może głosować”. Wystawić go pod głosowanie można, a doktor, który tej samej nocy leczył tego gracza, zdejmuje blokadę. Czytaj artykuł
Dodatkowe przemówienie: Jednorazowe słowo poza kolejką: obrona kandydatów przed powtórnym głosowaniem albo ostatnie słowo gracza, który odpada. Czas ustawia ustawienie „Obrona”. Czytaj artykuł
Doktor: Rola miasta: co noc ratuje jednego gracza — jeśli mafia strzelała właśnie do niego, przeżywa, a blokada prostytutki na nim znika. Siebie można wyleczyć tylko raz na grę. Czytaj artykuł
Don: Lider mafii: strzela razem z mafią, a we własnym oknie sprawdza jeszcze jednego gracza — czy jest szeryfem. Jeśli don jest jedynym mafioso, wykonuje obie akcje pod rząd. Czytaj artykuł
Duch: Gracz, którego zabito i który postanowił zostać w grze jako widz: widzi wszystkie role i akcje nocne oraz pisze na czacie umarłych. Grać już nie może i do zwykłego trybu nie wróci; gdy partia się skończy, wszyscy znów są zwykłymi uczestnikami. Czytaj artykuł
Dzień 0: Rozdanie kart wydzielone w osobny etap przed pierwszą nocą: nikt nie zabiera głosu, nominacji nie ma. Jest tylko w grze z dwoma lub więcej mafiosami — dalej następuje noc poznania; przy jednym mafioso gra od razu zaczyna się dniem 1. Czytaj artykuł
Gra prywatna: Pokój, do którego wchodzi się z hasłem: przy nim na liście gier stoi kłódka. Zaproszony linkiem i znajomy, którego zawołano do pokoju, wchodzą bez hasła. Czytaj artykuł
Gra rankingowa: Ukończona gra, po której zmienia się twój wynik w rankingu: przy stole musi być dość graczy, prowadzący nie mógł usuwać graczy ręcznie ani zmieniać się w trakcie gry, a żywych nie mogło się wyrzucać. W przeciwnym razie gra jest nierankingowa, a powód pokaże ekran zwycięstwa. Czytaj artykuł
Gra zaplanowana: Spotkanie o wyznaczonej porze, jednorazowe lub cotygodniowe: pokój dla niego serwer otwiera sam krótko przed początkiem, a obserwujący dostają powiadomienie. Zacząć taką grę wcześniej niż o wyznaczonej porze nie można. Czytaj artykuł
Gwiazda gry: Wyróżnienie dla zwycięzcy, którego po grze polajkowało najwięcej graczy, ale nie mniej niż trzech. Pokazuje się koroną na ekranie zwycięstwa, liczy się w profilu i zapisuje w podsumowaniu historii gry. Czytaj artykuł
Immunitet: Ochrona na początku gry: gracza z immunitetem nie można zabić w pierwszą noc ani wystawić pod głosowanie, a działa do początku drugiej nocy. Dostaje go ten, kto w poprzedniej partii odpadł pierwszy, i tylko jeden gracz na grę. Czytaj artykuł
Język stołu: Język (od jednego do trzech), w którym mówi się w pokoju: właściciel wybiera go przy tworzeniu, a na liście gier widać go przy pokoju. To wskazówka do wyszukiwania, a nie reguła: na samą grę i na język interfejsu nie wpływa. Czytaj artykuł
Kalibracja: Pierwsze gry rankingowe: ranking już się liczy, ale liczba nie jest pokazywana, a w tabeli liderów cię jeszcze nie ma. Zamiast liczby widać, ile gier zostało do końca kalibracji. Czytaj artykuł
Kłódka mikrofonu: Dopóki głos ma inny gracz, własnego mikrofonu włączyć nie można — na przycisku mikrofonu pojawia się kłódka. Wtrącić się można megafonem, a mówić dłużej — tylko za zgodą prowadzącego. Czytaj artykuł
Losowy głos: Jeśli nie zdążysz zagłosować do końca tury, system oddaje twój głos losowemu kandydatowi — a jeśli jest wybór, to nie tobie samemu. Dzięki temu gra nie zawiesza się przez kogoś, kto odszedł od ekranu. Czytaj artykuł
Mafia: Drużyna złoczyńców (mafiosi i don), która w nocy strzela do jednego gracza: strzał się liczy tylko wtedy, gdy cała żywa mafia wybrała jeden cel. Mafia wygrywa, gdy jest jej tyle samo albo więcej niż mieszkańców. Czytaj artykuł
Megafon: Przycisk, który na kilka sekund otwiera twój mikrofon w trakcie cudzego przemówienia, żeby rzucić uwagę z miejsca. Potem megafon się ładuje — pierścień na przycisku pokazuje, ile zostało. Czytaj artykuł
Mieszkaniec: Zwykły mieszkaniec bez nocnych umiejętności: w nocy śpi, a w dzień działa słowem i głosem. „Mieszkańcami” nazywa się też całą drużynę miasta — razem z szeryfem, doktorem i prostytutką; wygrywają, gdy cała mafia odpadnie. Czytaj artykuł
Noc poznania: Zerowa noc, w którą budzi się tylko mafia, żeby zobaczyć swoich. Nie ma w niej strzałów ani sprawdzeń; jest tylko wtedy, gdy mafiosów jest dwóch lub więcej. Czytaj artykuł
Nominacja: Wystawienie gracza jako kandydata pod głosowanie: głosować można tylko przeciwko wystawionym. Wystawia tylko ten, kto aktualnie mówi, i tylko jednego kandydata (w pokoju z żywym prowadzącym wystawić może też prowadzący); jednego gracza dwa razy wystawić nie można. Czytaj artykuł
Obserwator: Osoba, która w pokoju nie gra, tylko ogląda: nie jest widoczna ani słyszalna przy stole. Może widzieć role wszystkich (do wyboru) i pisać na czacie obserwatorów; prowadzący może zaprosić ją do gry między partiami. Czytaj artykuł
Okno gracza: Wideo jednego gracza na siatce stołu, podpisane jego nickiem. Widać na nim rolę (jeśli wolno ją widzieć), głosy, wyłączony mikrofon i inne oznaczenia gry. Czytaj artykuł
Okno roli: Odcinek nocy, gdy budzi się jedna rola, a reszta śpi i nie widzi ani nie słyszy tych, którzy się obudzili. Nawet jeśli wszyscy nosiciele roli już odpadli, jej okno i tak się odbywa — żeby rytm nocy nie zdradził, kto zginął. Czytaj artykuł
Partia: Jedna partia od startu do końca gry. W tym samym pokoju można zagrać kilka partii z rzędu.
Piaskownica: Gra treningowa na prawdziwym interfejsie, ale bez innych graczy, statystyk i rankingu. Składa się ze ścieżek: kursu podstawowego i zajęć dla poszczególnych ról. Czytaj artykuł
Powtórne głosowanie: Druga tura głosowania między kandydatami, którzy zebrali po równo głosów. Wcześniej każdy z nich wygłasza dodatkowe przemówienie — obronę. Czytaj artykuł
Prostytutka: Rola miasta: co noc „odwiedza” jednego gracza — a następnego dnia ten nie może ani mówić, ani głosować. To właśnie jest blokada prostytutki. Czytaj artykuł
Prowadzący: Człowiek, który prowadzi grę, ale sam nie gra: uruchamia dzień i noc, daje głos, prowadzi głosowanie, pilnuje zasad. Widzi role wszystkich graczy i ich nocne akcje. Czytaj artykuł
Przemówienie: Twoja kolej na mówienie w dzień: gdy trwa przemówienie, reszta milczy. Głos idzie po kole między żywymi graczami; czas ustawia pokój, a zakończyć wcześniej można przyciskiem „Dziękuję”. Czytaj artykuł
Remis: Dwóch lub więcej kandydatów zebrało w głosowaniu po tyle samo głosów, więc nikogo nie wybrano od razu. Dalej jest powtórne głosowanie między nimi; jeśli znowu remis — z automatycznym prowadzącym tego dnia nikt nie odpada. Czytaj artykuł
Ruch nocny: Twoja akcja w nocy — strzał, sprawdzenie, leczenie albo wizyta — którą wykonujesz, gdy twoja rola jest obudzona. Z automatycznym prowadzącym jest na nią licznik — ustawienie „Ruch nocny”; u mafii jest dłuższy, zależnie od liczby mafiosów. Czytaj artykuł
Szablon: Zapisany zestaw ustawień pokoju. Z niego następny pokój można utworzyć jednym kliknięciem, bez formularza. Czytaj artykuł
Szeryf: Rola miasta: co noc sprawdza jednego gracza i dowiaduje się, czy jest mafią. Don dla szeryfa też jest „Mafią”. Czytaj artykuł
Właściciel pokoju: Ten, kto utworzył pokój i wybrał jego ustawienia. W pokoju z automatycznym prowadzącym to on nim zarządza — może wyrzucić łamiącego zasady, zrestartować albo zakończyć partię; jeśli wyszedł, to prawo przechodzi na innego gracza, a gdy wróci — wraca do niego.